Filozofia Poppera była głosem do wnętrza dyskusji, jaka rozegrała się w środku środowiskach naukowych wewnątrz XX w., natomiast która była związana spośród burzliwym rozwojem matematyki, logiki dodatkowo fizyki. Znaczące zmiany jakie dokonały się w środku postrzeganiu świata (ogólna założenie względności, inżynieria kwantowa itp.) i przemiany społeczne spowodowały przewartościowanie wielu sądów na rzecz natury również pochodzenia wiedzy.
Początkowo Popper ograniczał się aż do krytyki pozytywistycznego podejścia, które jak sprawdzian demarkacyjne wśród wiedzą sensowną i niesensowną proponowało uchwycenie weryfikowalności. W intencjonalność poglądów pozytywistycznych znajomość sensowna jest owo ta rozmiary wypowiedzi ludzkich, która znajduje odwzorowanie do wnętrza rzeczywistości. Punktem wyjścia na rzecz wiedzy jest doświadczenie, gołe fakty, na podstawie których powinno się ukształtować teorię wyjaśniającą ich ród czy systematyzującą ich kształt, po czym założenie ta podlega weryfikacji doświadczalnej. W rozum poglądów pozytywistów oszacowanie polega na przeprowadzaniu plus systematyzacji doświadczeń potwierdzających teorię. Wypowiedź sensowna powinna tym samym odkrywać konfirmacja do wnętrza faktach, wygłaszać przemówienie jedynie o faktach czy istnieć wydedukowana spośród faktów zbyt pomocą zasad logicznych również nareszcie stać się potwierdzona do wnętrza doświadczeniu tak aby być w stanie znajdować się uznaną zbytnio prawdziwą. Nie powinna z kolei rezerwować miejsce się abstrakcyjnymi bytami teoretycznymi (porównaj kopenhaska odczytanie mechaniki kwantowej). Pozytywiści argumentowali, iż im więcej rózgi założenie została zweryfikowana, tym w wyższym stopniu jest płeć piękna prawdopodobna. Pogląd ów lecz został zaatakowany wskroś Poppera.
Krytyka podejścia pozytywistycznego przeprowadzona do wnętrza pracy "Logika odkrycia naukowego" (1934) wskazywała na braki w środku koncepcji budowy sensownych wypowiedzi spośród czystych danych empirycznych natomiast podobnie wewnątrz pojęciu weryfikowalności. Filozof akcentował rolę teorii, oraz przede wszystkim jej abstrakcyjnych elementów do wnętrza organizacji wiedzy. Nie aż do przyjęcia, zdaniem Poppera, jest pojęcie rzekomo istniały "gołe fakty", czy tak aby dało się tezauryzować wiedzę doświadczalną bez posiadania modelu zjawiska, które się bada. Na okoliczność ów zwrócił ponadto uwagę Albert Einstein wyrażając sąd, iż bez wiedzy teoretycznej (modelu zjawiska) niemożliwe jest zadecydowanie, jakie dane są istotne na rzecz analizy doświadczenia.
Ostateczny napad Poppera dotyczył podziału na wiedzę sensowną również niesensowną. Pozostając w środku personalnym sporze spośród Ludwigiem Wittgensteinem, Popper uważał, iż przedmiot uwagi filozofii są rzeczywistymi problemami rozumowymi, oraz negacja logiczna zaledwie brakiem dyscypliny językowej. W szczególności zanegował Popper pogląd, niby znajomość negacja logiczna mająca odniesienia aż do doświadczenia każdorazowo była wiedzą nonsensowną innymi słowy trywialną. Popper zwrócił uwagę na podstawową rafa pozytywizmu: oto o ile posłużyć się zasady pozytywizmu aż do niego samego, uzyskuje się rozbieżność – koncepcje pozytywistyczne negacja logiczna mają odniesienia aż do doświadczenia, oznacza to aż do rzeczywistego rozwoju wiedzy. Opisany uprzednio przypadek jeśli chodzi o zastosowania zasady indukcji aż do obserwacji wschodów słońca pokazuje także, iż zrozumienie weryfikacji teorii ma nieduży sens. W konsekwencji Popper zanegował liczba poznawczą podziału wiedzy na sensowną dodatkowo niesensowną, plus zaproponował wewnątrz owo obszar rozdział na wiedzę naukową dodatkowo nienaukową, co nazwane zostało od tego czasu zmianą probierz demarkacyjnego.